Geboren zonder woorden
raapte ik de woorden op
die moeder riep. Stopte
ze in mijn oren, en daarna
in mijn mond. Draaide ze
eindeloos rond en rond
en rond. Genoot van de
muziek, van de dans van
de klank op de tong. Hoe
het zong, spiesde, en glom.
Scherp knerpte als grind.
Hoe taal een touwtje is:
wanneer ik 'mama' riep,
dan kwam ze als een hond.